Blog

Advanced Open Water cursus

Mijn Advanced Open Water cursus – Kaine

Navigatie

Ik was net terug van mijn vakantie in Curaçao. Ik had meerdere duiken gemaakt, sommige tot wel 24m diep. Nu was mijn Open Water limiet maar tot 18 meter, ik heb het dus een beetje overschoten. Ik had al wel eerder met een instructeur een begeleide duik gemaakt naar 30 meter, maar ik was hier zelf, naar mijn mening, nog niet bekwaam genoeg voor om die stap te nemen met een buddy.

Daarom had ik besloten om met mijn Advanced cursus te beginnen. Op 3 maart 2019 ging ik duiken bij de Anna Jacoba polder in Zeeland, samen met Serge en Robert. We waren vanaf Roberts’ huis in Eindhoven vertrokken naar Zeeland. Serge bij mij in de auto en Robert in zijn bus voor ons, hij wist de weg en we waren er na een uurtje. Ik was toch een beetje zenuwachtig, ik moest gaan navigeren en in het Nederlandse water is dat toch wat lastiger dan op Curaçao. Ook had ik op dat moment al een maand niet meer gedoken. En al 4 maanden niet meer in een droogpak, en daarbij had ik daardoor ook slecht geslapen. Ik weet nog dat ik onderweg een flesje water niet eens open kreeg.

Het waren gezonde zenuwen, ik heb vaak als ik iets nieuws probeer een bepaald niveau van zenuwachtigheid. Zolang het niet teveel is, is het geen probleem. Maar hoe weet je nou of het wel of niet op een gezond niveau is? Ik heb ondervonden dat als je er over praat en aan anderen vraagt wat zij van jouw zorgen vinden, dat hun oordeel mij geruststelt om veilig te gaan duiken. Begrijp me niet verkeerd, als je echt niet wilt, doe het dan niet. Maar als je twijfelt, praat er dan over en maak dan zelf de afweging die bij jou past.

Toen we aankwamen bij de duikstek bouwde iedereen zijn eigen set op. Robert en Serge waren snel klaar maar ik was nog ff bezig. Ik was ook nog de clips vergeten die m’n lood op zijn plek houden. Daarvoor gaf Robert die dag de eerste van twee goede tips: als je de riem draait in het lood en dan terug steekt blijven ze ook goed zitten.

De eerste duik ging best lastig. Het was koud: 11 graden, vergeleken met een temperatuur van 27 graden op de laatste duik die ik maakte in Curaçao. Ook mijn buoyancy in m’n droogpak was geen pretje, ik werd telkens aan m’n voeten omhooggetrokken waardoor ik een draai moest maken om m’n voeten weer beneden te krijgen. Met als consequentie dat er dan water in m’n pak liep waardoor ik het nog kouder kreeg. Alles bij elkaar heb ik 29 minuten gedoken. En de navigatie lukte al helemaal niet. Serge heeft terug genavigeerd.

Nadat we eruit waren heb ik droge kleren aangetrokken en mijn tank gevuld nabij een benzinestation in Zeeland. Best apart, dat ze bij een tankstation ook een duik compressor hebben. Grote voordeel: warme koffie bij het tankstation. Dat is wel heel lekker als je net uit 11 graden koud water komt. We hebben ons daar opgewarmd en de duik nabesproken. Robert gaf als tip dat ik enkellood nodig had voor mijn drijvende voeten. Dit vond ik ook een goede tip want ik heb gehoord dat veel mensen hier last van hebben.

De 2de duik ging wat beter maar vooraf gezegd, niet goed genoeg om m’n navigatie te voltooien. Ik heb wel echt genoten van de eerste 20 minuten van deze duik. Ik had wat meer lood, dus ik hoefde niet zo te vechten met m’n trim. Ik heb die duik ik weet niet hoeveel kwallen gezien en sepia’s. Het mooie aan die vissen is dat als je een lamp erop schijnt, dat je dan impulsen of stroom langs hun lichaam ziet gaan. En dit geeft verschillende kleuren van groen paars roze, tot blauw. Ook zagen we krabben, garnalen en een heleboel andere dieren, die ik niet eens kan benoemen. Maar het barste van het leven! Ook was het paarseizoen voor de sepia’s dus er waren allemaal slijmige eitjes aan stokjes vastgezet. Het was een geweldige duik. Ik had terug genavigeerd maar ik kwam veel te vroeg boven, dus de navigatie was niet helemaal geslaagd, maar de duik gelukkig wel.

De temperatuur was toch nog net te laag om een lange duik te maken. Ook al was de duik geweldig, het lukte me niet om langer dan 30 min onder te blijven.

We hebben een paar weken gewacht tot 27 Mei en nu was de temperatuur 14 graden. Dat klinkt als een klein verschil maar toch heb ik die dag 55 minuten kunnen duiken in plaats van 30. Ik had die dag de taak om terug te navigeren naar de trap aan het water van de Beldert. Ik mocht niet verder afwijken dan 10m naar beide kanten. Ik kwam terug, slechts 2 meter verwijderd van de trap. Het ging perfect, al zeg ik het zelf. Mijn navigatie was voltooid maar ik vind het nog altijd een aandachtspunt.

Wrakduik 

Als voorbereiding voor de wrakduik, begonnen we met een oefening lijnen leggen op het droge. Elke cursist moest een lijn leggen zonder dat die kruiste of slap hing, en tegelijkertijd zo, dat je in een bocht op gevoel contact kon houden met de lijn. Verder was het ook heel belangrijk hoe je een spoel onder water hanteert, want een losse lijn lijkt tot leven te komen onder water.

Nadat we deze oefening voltooid hadden, kon de duik beginnen. We bouwden onze sets op en ik was enthousiast om m’n enkellood uit te proberen. De temperatuur was 20 graden aan het oppervlak, dit was heerlijk. We zagen veel rivierkreeft en een paar kleine visjes. Eenmaal aangekomen bij het wrak op 15 meter en dit was echt bovenop het wrak, was het 7 graden. Het leggen van de lijn was ineens een stuk moeilijker omdat we allemaal het gevoel in onze vingers begonnen kwijt te raken. Desalniettemin was het ons toch gelukt om 2 lijnen netjes langs elkaar te leggen, van de rechtervoorzijde over het midden, naar de railing aan de linker zijkant, verder naar achter bij het roer van de boot. Toen de lijn was gelegd zijn we heel ff over het wrak heen en weer geweest en hebben de lijn daarna weer opgerold. Tot dit punt ging het perfect maar toen de spoel vastgeknoopt moest worden waren m’n vingers niet langer in staat om de lus door de spel te krijgen. Ik heb het onder water aangegeven dat het niet lukte en de anderen waren er ook niet toe in staat. Dus we hebben hem gewoon weg geclipt omdat het te koud was om te blijven proberen. Dit was op de terugweg wel een probleem: de double-ender clipte los op 5-6 meter diepte waar het 17 graden was. Op dat moment waren m’n vingers weer in leven en kon ik de spoel dit keer goed weghangen. Alles bij elkaar hebben we 45min gedoken. En ik vond m’n trim ook een stuk beter met m’n nieuwe enkellood.

Ik had m’n wrakduik gehaald, in een redelijk koude omstandigheden. Ik vond het euforisch toen ik het water uitkwam. Mijn lichaam was nog nooit zo lekker warm. Het was nog best koud buiten maar daar was niks van te merken toen we eruit kwamen.

Nachtduik 

Duiken in de nacht is geweldig vooral als je in een goeie periode zit. Serge en ik hadden die avond allebei tijd om te duiken en dit leek me een mooie afsluiting voor mijn AOW cursus. Ik wilde ook met de cavern cursus beginnen en daarvoor moet je een advanced open water cursus hebben gedaan. Die avond maakten we een geweldige duik tot 9 meter diep en ik heb nog nooit zoveel leven in een plas gezien. Normaal zie je wel wat maar het zat helemaal vol met rivierkreeft en een grote snoekbaars op de helling onder water waar ze jagen. Het bleef maar komen. We hadden 35 minuten gedoken en ik had voor mijn doen weinig lucht verbruikt: slechts 75 bar en dat was een geweldige vooruitgang.

Cavern in Awan, België  

Voor mijn volgende Advanced duik had ik besloten om een Cavern duik te maken. Mijn instructeur is ook grotduiker. En na al die mooie verhalen over ondergrondse oases van kristalhelder water begon de interesse wel te groeien. Toen ik dit had besloten heeft Serge mij het boek Basic Cavediving, a Blueprint For Survival van Sheck Exley gegeven, als aanvulling op het cursusboek Advanced Open Water. Lees zeker dit boek, als je een cavernduik zou willen doen. De grotduik-regels die van levensbelang zijn, komen allemaal voort uit fatale ongevallen in een grot. Ik zal ze niet allemaal bespreken want dan kan ik beter het boek kopiëren. Voor nu is het vooral nuttig om te weten dat je een lijn volgt van begin tot eind en terug, terwijl je constant contact houdt met de lijn. Dus als je de lijn vasthoudt kun je rondkijken, als je loslaat moet je de lijn blijven zien. Zo vind je altijd je weg naar buiten. En dat je niet meer dan 1/3 van je lucht opmaakt. Omdat als iemand een probleem heeft met zijn lucht, hij met jouw lucht de hele weg terug moet. Als je 50% op de heenweg hebt gebruikt, dan red je het maar halverwege terug met een ander erbij. En zo is elke regel even belangrijk. Toen ik dit zo las, kreeg ik toch het gevoel dat ik deze duik iets serieuzer moest nemen. Ik heb het hele boek gelezen en er notities van gemaakt. Tot ik alles snapte. Dit was heel fijn omdat ik niet heel zenuwachtig was toen we gingen duiken.

Met z’n vieren kwamen we aan in Awan, waar we gingen duiken in een oude leisteen mijn. Het is één van de koudste ondergrondse duikplekken in Europa: 6 tot 7 graden. De eerste duik was 30 minuten en de 2de heb ik helaas niet gelogd, dus weet niet hoelang die was.

Vooraf hebben we weer de lijntechnieken doorgenomen, vervolgens is Serge de mijn ingegaan om een oranje hoofdlijn te leggen. Nadat hij terugkwam zijn we met z’n allen langs de lijn tot achterin de mijn gegaan, het water was super helder en omdat er geen licht was, op je lamp na, was dit echt een hele andere wereld onder water. Niet te vergelijken met een nachtduik, want er is geen licht van de maan en geen leven in het water.

Achterin de mijn hebben we rondgekeken bij een oud mijnspoortje en daarna doken we terug langs de lijn richting de uitgang. Mijn eerste duik was geslaagd, tijd voor duik twee om de mijn iets meer te verkennen.

De tweede duik doken we wederom langs de oranje lijn naar het einde van de mijngang, waar nu halverwege een markering op de lijn zat. Daarna moesten we Serge volgen, langs een witte lijn. Dus dat deden we. We gingen een stukje van de lijn af maar je kon hem nog wel zien. Tot we opeens de oranje lijn weer tegenkwamen op een ander punt. Precies de locatie waar Serge de lijn markering had achtergelaten om naar de uitgang te gaan. Ongemerkt hadden we langs een grote cirkel gedoken. Dit was echt een mindf*ck maar wel leuk. Het waren 2 leerzame duiken. En ik wil dit zeker nog eens proberen.

Mijn Advanced cursus was voltooid en het was een leuke rit geweest. Ik had in totaal 31 duiken gemaakt en was enthousiast om aan mijn cavern cursus te beginnen. Dit zal een gezamenlijke duiktrip worden met de club naar Frankrijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *